Nasıl tüm kavramların içi boşaltılmış bir çağda yaşıyoruz bilmiyorum. Ne zamandır aklımda yazmak. Sadece bu ülke değil tüm dünya garip bir dönemden geçiyor sanki. Sosyal medyayı bir şekilde aktif kullanıyoruz hepimiz. İki kelimeyi bir araya getiremeyen insanlar entelektüel olabiliyor mesela ilginç. Karşısındaki adamla kadınla normalde konuşamayacak insanlar bir anda kendini vazgeçilmez aşık seks idolü filan zannediyor. Sanırım zannetme çağı bu çağ. Mesela popo sallayan kızlar dans ettiğini zannediyor. Bilgisi olmadan fikri olan insanlar kitap yazıyor yazar olduğunu zannediyor. İkoncan gibi ortada dolaşanlar tasarımcı olduğunu zannediyor. Sesi güzel diye çıkıp iki şarkı söyleyen insanlar sahne tozu yuttum diye kendini sanatçı zannediyor. Ağzı olan zaten konuşuyor ben yazmışım çokmu. Üstünüze alınmayın demeyeceğim üstümüze alınalım diye yazıyorum zaten. 

Sevgili biri yazmış mesela bugün gördüm “yoga eğitmeni yada yaratıcı drama eğitmeni olmazsanız darılırım” diye… Haklımı çok haklı. Bırakın karşımızdakini kandırmayı en çok kendimizi kandırıyoruz hepimiz. 

Mesela anne olunca kutsal olduğumuzu zannediyoruz. Birde üzerine formüllerle çocuk yetiştirmeye çalışıp iyi anne baba olduğumuzu zannediyoruz. 

İdeolojilerin, inançların ardına saklananlardan bahsetmeyeceğim bile o başlı başına başka bir travmatik konu zaten. 

Uzun lafın kısası sanmaların çağında yaşamakmış kaderimiz. Mesela hala bu yazıyı okuyacağınızı sanıyorum ilginç 🙂 

Kıssadan hisse çıkarıp en iyisi ben yine gidip çay yapıyım…

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz